Pepeling Keur Urang Sunda Bahasa Sastra Sepuh Baheula
Pepeling di handap ieu ditulis khusus pikeung urang sunda anu ngemutan ajen jeung papatah kolot baheula. Sepuh urang sok rajeung ngaluarkeun kalimah anu ngandung makna jero dina sastra sunda anu kiwari geus ampir tumpur. Lebah dieu penting pikeun saha wae anu bade ngamumule basa sunda, ngangkat deui sastra anu mangrupa pepeling sastra bahasa sunda.
Ieu pepeling singket sepuh baheula dina basa Sunda kulon (Banten, Serang, Tangerang) :
Anom... mungguh kitu ari hirup, mudu leumpang nyorang leuweung hurip na. Halangan jeung harungan, taya towongna, megatan di jajalaneun. Urang mudu eling, kumelendang teh hanteu nyorangan, dina harti asa aing pangpunjulna. Dia mudu inget, di beh ditueun langit teh apanan aya langit deui. legana awun-awun, legana jagat buana panca tengah, rempeg ku hurip jeung kahirupan nu teu kajeujeung ku mata lahir. mangkeluk-mangkeluk jirim jisim nu lalemes, nyaraksian sabudeureun kahirupan urang.
Manusa leuwih punjung batan makhluk sejena, sabab dibere akal jeung pangabisa. Pangabisa eta gumantung kumaha lantipna pamuhit urang.. urang mudu apal reujeung lilinggeranana. Mudu nyaho hirup jeung kahuripan nu kumeling di ieu buana, nyaho kalawan jero-jeroanana. jampena, ajenan sakabeh nu kumelip, ti mimiti tongo tepi ka gajahna, ti mimiti lukut tepi ka tangkal kiara na, ti mimiti nu teu kajeueung tepi ka nu teu kajeueung. Eta teh kabeh ge ciciptan nu diancokeun pikeun maturan hirupna urang, maranehna teh babagian tina kahirupan urang....
